Večernji akt

Ve ernji akt Od sredine sedamdesetih do danas Pavli i s ijom se spisateljskom plodno u mo e donekle uspore ivati samo Goran Tribuson njegov generacijski i poeti ki suputnik objavljuje iz godine u godinu vode

  • Title: Večernji akt
  • Author: Pavao Pavličić
  • ISBN: null
  • Page: 109
  • Format: None
  • Od sredine sedamdesetih do danas Pavli i , s ijom se spisateljskom plodno u mo e donekle uspore ivati samo Goran Tribuson, njegov generacijski i poeti ki suputnik, objavljuje iz godine u godinu, vode i uspje no i paralelnu sveu ili nu karijeru u kojoj dominira interes za pojedine aspekte teorije kao i za starija razdoblja hrvatske knji evnosti Od po etka osamdesetih, sOd sredine sedamdesetih do danas Pavli i , s ijom se spisateljskom plodno u mo e donekle uspore ivati samo Goran Tribuson, njegov generacijski i poeti ki suputnik, objavljuje iz godine u godinu, vode i uspje no i paralelnu sveu ili nu karijeru u kojoj dominira interes za pojedine aspekte teorije kao i za starija razdoblja hrvatske knji evnosti Od po etka osamdesetih, s tim u vezi, u njegove romane, novele, memoarsku prozu, eseje i feljtone prodire opsesivni kompleks motiva koji bismo zajedni kim imenom mogli nazvati problematiziranje funkcije i smisla literarne tradicije i, ire gledano, na ega cjelokupnoga odnosa prema povijesti.

    One thought on “Večernji akt”

    1. Mihovil je student Likovne akademije koji živi s Bakom, promućurnom i dragom staricom koja veze goblene i kojoj je unukova dobrobit najvažnija na svijetu. Talent koji ga krasi i po kojem će postati poznat jest nevjerojatna vještina falsificiranja svega što mu padne pod ruku – slika, novčanica, pisama, biljaka U početku je to obična igra i tajna koju dijeli samo sa najboljim prijateljem Zoranom. Međutim, kad se u opticaju pojave lažne novčanice Mihovil će se naći i na meti policij [...]

    2. Despre artă şi rolul ei se vorbeşte, cred, de secole, şi s-ar zice că s-a spus tot. În această carte însă, autorul a reuşit să mă surprindă prin ilustrarea unor ipoteze interesante:- Ce-ar fi dacă orice act de creaţie ar avea inspiraţie divină, ceea ce l-ar face pe artist doar o unealtă în mâna lui Dumnezeu? Prin extensie, ar deveni artistul un fel de Mesia, ca mântuitor şi mesager al divinităţii?- Ce-ar fi dacă arta ar avea un rol cu adevărat transfigurator, nu doar al [...]

    3. "U krajnjoj liniji, nije više ni bilo važno u ime koje sile se sve to radilo. To je moglo biti važno samo do određene granice i samo su izvanjske manifestacije o tome ovisile, ne i bit. A one su, dakako, sekundarna stvar: hoće li biti nereda i nesreća, ili će se sve nekako organizirati i institucionalizirati, to je tek tehničko pitanje. Važno je samo da se djeluje. Hoće li to biti u ime sile dobra ili u ime sile zla, posve je irelevantno, jer je rezultat svagda isti. Jer, i sile dobra [...]

    4. This became one of my favorite books in the short while it took me to read it! I was just mesmerized when I finished reading that I didn't get where I was or where I had to go.I could read it 10 times more and it couldn't get boring! I rarely have this ecstatic feeling when I finish a book, but when I do, I know it will be one that I'll remember!

    5. Počevši s čitanjem reklo bi se da ćemo u romanu pratiti uobičajenu priču o mladom intelektualcu, umjetniku, kakvu smo vidjeli u već tisuću različitih verzija s varijacijama. Ali, Pavličić nas samo uspijeva odvući na pogrešan trag. U romanu se radi o mladom umjetniku Mihovilu koji nije poseban samo po tome što radi izvanredne slike, već što radi izvanredne falsifikacije slika i dokumenata tako da je praktički nemoguće otkriti da se uopće radi o falsifikatu. Taj slučaj pokreće [...]

    6. "Bio je nadahnut, bilo mu je jasno sve što treba i kako treba da radi. Učinilo mu se da je sad pravi trenutak da to formulira u nekakav zaključak. Spremao se pisati, znao je tačno kako spis treba da ide, kakav ton i kakav stil treba u njemu da bude, bio mu je jasan i raspored materijala, samo mu je nedostajao zaključak, istodobno i istinit i efektan, a opet kratak i jezgrovit. Sad je bio trenutak da ga smisli: onako mokar, u onome drvoredu, pod plojkama kestenova što su šumile s kišom, p [...]

    7. Pristojan roman do pred kraj. Međutim, ako mu i progledamo kroz prste za Mihovila-proroka, što je, poznavajuć autorovu osobnost, vjerojatnije aluzija na političku zbilju nego na nekakve mahnite američke osobenjake s ceste, ostaje činjenica da je sam završetak toliko pretenciozno i nepovezano i s čim nakalemljen da mi je umanjio i dojam neloših dvjesto osamdeset stranica koje mu prethode.

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *