De Kleine Blonde Dood

De Kleine Blonde Dood De beslissing is aan u sprak hij zacht Of u de slangen eruit trekt en de knoppen omdraait Zo is het De ik figuur die Boudewijn B ch heet vertelt over het kortstondige leven van zijn zoontje Micky h

  • Title: De Kleine Blonde Dood
  • Author: Boudewijn Büch
  • ISBN: 9789029506298
  • Page: 220
  • Format: Paperback
  • De beslissing is aan u sprak hij zacht Of u de slangen eruit trekt en de knoppen omdraait Zo is het De ik figuur, die Boudewijn B ch heet, vertelt over het kortstondige leven van zijn zoontje Micky, het kind van Boudewijn en Mieke, een vijftien jaar oudere lerares Engels, zal zijn zesde verjaardag net niet halen Daarnaast haalt B ch herinneringen op aan zijn eig De beslissing is aan u sprak hij zacht Of u de slangen eruit trekt en de knoppen omdraait Zo is het De ik figuur, die Boudewijn B ch heet, vertelt over het kortstondige leven van zijn zoontje Micky, het kind van Boudewijn en Mieke, een vijftien jaar oudere lerares Engels, zal zijn zesde verjaardag net niet halen Daarnaast haalt B ch herinneringen op aan zijn eigen, door de oorlog geestelijk misvormde vader De kleine blonde dood is een hartverscheurend verhaal over verlies, verdriet en machteloosheid Het klinkt hard maar ik kan het u niet genoeg zeggen het is beter voor u en uw zoontje dat we dit plantaardige leven be indigen Ik hoop dat u mij niet grod vindt Wilt u uw verdere leven bij een psychiater slijten Daar zit ik al mijn hele leven, dokter.

    One thought on “De Kleine Blonde Dood”

    1. Ik vond het over een algemeen een leuk boek, het las lekker vlot en makkelijk en had het ook snel uit. Het is autobiografisch maar via internet kwam ik er achter dat Büch heel veel gelogen had, niet alleen in het boek maar ook echt tegen zijn vrienden. Dat vond ik best wel indrukwekkend, en aan de ene kant maakte dat het boek minder leuk omdat ik er niet meer in geloofde, maar aan de andere kant vond ik het ook fascinerend hoe hij toch veel van alles af wist.Het boek is niet in chronische volgo [...]

    2. Mooi en aangrijpend is op dit moment het enige wat in mij opkomst als ik dit boek zou moeten beschrijven. De relatie tussen de hoofdpersoon en zijn vader is gecompliceerd. Hoewel de hoofdpersoon een getraumatiseerde jeugd mee maakt, met een vader die enorm onvoorspelbaar is, beschrijft hij ook momenten van geluk die hij met zijn vader heeft gedeeld. Het verhaal van zijn zoontje Mickey is erg hartverscheurend omdat het zo duidelijk is dat Boudewijn een betere vader voor hem probeert te zijn dan h [...]

    3. Het verhaal van de Kleine Blonde Dood is het verhaal van een hoofdpersoon met dezelfde naam als de auteur: Boudewijn Büch. Het verhaal volgt twee tijdspaden: om en om een hoofdstuk Boudewijn in zijn jeugd als zoon afgewisseld met Boudewijn als volwassen man en vader. De vader van Boudewijn is als Jood gevlucht uit Duitsland tijdens WO II en heeft hier extreem traumatische dingen meegemaakt. Dit zorgt er voor dat de oorlog voor hem pas echt begint na 1945, maar dan in zijn eigen hoofd, in zijn e [...]

    4. Ik vond het een erg heftig en deprimerend boek, maar daardoor was het ook indrukwekkend. Doordat er continu geswitcht werd van tijd en er ook nog eens flashbacks tussendoor kwamen, was het soms lastig te volgen en lezen. Voor mijn gevoel zat er ook niet echt een duidelijke lijn in het verhaal. Wat had de schrijver voor doel voor ogen met dit boek? Wat wilde hij bereiken?

    5. Ik las De kleine blonde dood van Boudewijn Büch, uitgegeven als Grote Lijster in 1995.Het verhaal is (grotendeels) autobiografisch. Boudewijn beschrijft zijn jeugd in een gezin waarvan de gezinsleden geterroriseerd worden door de in WOII zwaar getraumatiseerde vader. Die reageert dit op alle manieren af op zijn vrouw en kinderen. Boudewijns broers gaan hiermee om door het te negeren, Boudewijn echter lukt dat niet. En zo komt het dat zijn ouders hem in een jeugdpsychiatrische inrichting laten o [...]

    6. It wasn't that bad?Possible spoilers! Boudewijn is a boy who grows up in a not-too-rich family with many brothers, an unhappy mother and a father who is mentally scarred by WO II, and thus has an enormous grudge against Germans. Boudewijn has a bit of a love-hate relationship with his father; at some points they get along as good as a usual family, at some points the father beats the duck out of him.Many years and a horrible childhood later, Boudewijn, who now came out as gay, has accidentally g [...]

    7. Een spannend en vooral heftig boek. Je moet de structuur van het boek in het begin even doorhebben, omdat het verhaal soms wisselt van de jeugd van de hoofdpersoon naar de hoofdpersoon als volwassene en andersom. De hoofdpersoon, Boudewijn, heeft een moeilijke jeugd gehad. Het was net na de oorlog en zijn vader, die zelf ook Duits is, wilde niets meer met Duitsland te maken hebben. Dat samen met het feit dat de vader gek aan het worden is, zorgt regelmatig voor heftige ruzies. Later, als Boudewi [...]

    8. "Onmacht maakt mensen tot karikaturen."Ik haat alles wat met de oorlog te maken heeft: boeken, films, documentairesIk moest dit boek voor Nederlands lezen, het was dus geen eigen keus, maar ik vond het nog redelijk goed, in vergelijking tot de andere 2 boeken die we dit schooljaar moesten lezen.Het leest vlot en is op een luchtige manier geschreven. De structuur moet men doorhebben. Eens dat gebeurd is, kan men "genieten".Al bij al viel het nog mee, al raad ik het zeker niet aan want ik vond het [...]

    9. Een ontroerend verhaal over verliesIn De kleine blonde dood vertelt de ik-figuur over het kortstondige leven van zijn zoontje. Micky, het kind van hem en Mieke, een vijftien jaar oudere lerares Engels, zal zijn zesde verjaardag niet halen. Daarnaast haalt de ik-figuur herinneringen op aan zijn eigen, door de oorlog geestelijk misvormde vader. De kleine blonde dood is een hartverscheurend verhaal over verlies, verdriet en machteloosheid. Een monument voor een kleine, gestorven jongen.De kleine bl [...]

    10. Another book by Büch recommended by my dad (and my country, I mean, it's a classic.)The thing is with books written by Büch is that I'm never sure if it's fiction or non-fiction. It's so incredibly sad that I hope it's fiction but so incredibly well and beautifully written that I'm afraid it happened for real. (I just googled it and says that nobody really knows if it really happened.)Although this is a classic and the second book I've read by this writer, I liked Brieven aan Mick Jagger more [...]

    11. Ik lees niet zoveel in het Nederlands, maar dit vond ik wel zeker de moeite waard. Büch schrijft niet erg poëtisch maar wel erg verhalend (om maar even geleerde termen in gebruik te nemen). Hij schrijft zoal het gebeurt, 'zo was het', geen rare gedraai eromheen met de meest mooie/rare woorden zoals er wel veel wordt gedaan binnen de Nederlands literatuur. Een erg interessant verhaal, die wel een heel klein beetje onaf voelt. Misschien moet ik zijn andere boeken lezen om van dat gevoel af te ko [...]

    12. An uneven book, with many great moments and an equivalent number of questionable ones. It remains enjoyable as a chronicle of its period. Two main problems: first, the author often seems rather too eager to shock or provoke (probably understandable in the time he was writing the book but possibly also part of the author's personal myth-making); second, the relation between the two main subjects, the author's father and the author's son, remains vague - if it is more than that they were the most [...]

    13. Degene om wie alles in het boek draait, is de ik-figuur. Voorafgegaan door maar liefst elf motto's worden - nogal zwaar aangezet en melodramatisch - vooral zijn emoties breed uitgemeten. De vraag of er sprake is van bestudeerde dan wel van authentieke megalomanie is bij een romantisch schrijver als Büch natuurlijk niet te beantwoorden. Ook verfilmd. Aan de 20e druk werden twee nieuwe hoofdstukken toegevoegd; de 22e druk werd door de auteur herzien met het oog op de aanstaande verschijning van h [...]

    14. ik vond het een fijn lezend boek en ik vond het ook grappig, wat waarschijnlijk niet de bedoeling was (maar kom op zeg, sommige dingen waren gewoon te absurd om serieus te nemen dus dan ga je maar lachen), maar aan het einde vroeg ik me toch wel af waarom ik dit nou gelezen had. ik heb niets geleerd van dit boek, geen wijze les of zelfs een nieuw woord, en ik heb ook geen heftige emoties gehad bij het lezen. het was kortom een aangenaam tijdverdrijf, maar ik had meer geleerd van het spelen van d [...]

    15. Dit is een prima boek om te lezen, die ik jaren geleden voor een boekverslag moest lezen. Ik had het binnen anderhalf dag uit, iets wat voor mij erg lastig was als tiener omdat ik moeite had met het lezen van Nederlandse boeken. Het verhaal kon ik goed volgen en kon met de personages meeleven. Ik wilde weten wat er ging gebeuren dankzij de afwisselende stijl van het boek tussen de jonge Boudewijn en de oudere Boudewijn. Ik vond het erg mooi.

    16. Luisterboek, voorgelezen door Boudewijn Buch. 'Vertellingen uit de kleine blonde dood', dus niet het volledige boek. Alleen de verhalen over zijn zoontje, niets over zijn vader.Soms waren de verhalen over zijn zoontje mooi en ontroerend, meestal heb ik me vooral geërgerd aan de vreemde opvoedkundige visie die Buch erop nahoudt.

    17. Godverdomme.Ik heb niet vaak een fysieke reactie op het gelezene tijdens het lezen. Lezen doe je toch met name met je geest - er komt nog minder fysicaliteit bij te kijken dan met een film. Maar ik heb de laatste helt van dit boek met vochtige ogen gelezen. Jezus, Bouwdewijn, je weet het wel te vertellen, hè.

    18. Ik vind het niet echt het soort boek wat ik normaal lees. Het was leuk even iets van Büch te lezen maar eigenlijk vond ik alleen het deel met Micky interessant. De rest van het boek ging ik gapend doorheen. Niet echt mijn ding dus. Maar een aanrader als je van boeken houdt die over het leven na de tweede wereldoorlog gaan.

    19. 3.5/5 This was pretty entertaining. Still, like a lot of Dutch lit, it was unnecessarily profane and the writing felt a little clumsy at times, and even though the story was incredibly sad, it didn't really touch me or anything. But at least it was very easy to follow and kept me reading.

    20. ik vond het een apart boek om te lezen het was niet het verhaal dat ik had verwacht.het gaat vooral om het verleden en niet echt om de dood van zijn eigen zoon maar meer over zijn eigen leven als een zoon.ik kon het boek wel zo uitlezen.

    21. Bij mijn beste weten had ik nooit eerder iets van Boudewijn Büch gelezen. Het viel me niet tegen. Het lijkit een autobiografisch verhaal over zijn verhouding tot zijn vader en de dood van zijn zoontje. Of het dat ook is?

    22. Het is natuurlijk een klassieker die ik al lang had moeten lezen, maar dat was nog nooit gebeurd.Mooi en ontroerend om een beetje cliche thema - nare dominante vader - zo parallel te leggen aan eigen vaderschap.

    23. Wat een mooi boek. Erg melancholisch (waar je van moet houden). In het begin met een klein beetje humor, verder in het verhaal steeds serieuzer. De schrijver dwingt je niet tot een mening en schrijft erg open over wat hij vind.Heel prettig om te lezen en je hebt het zeker binnen een dag uit.

    24. Mooi boek, vreselijke verfilming. Vond ik dan.Het stukje van vader Büch die op de parkeerplaats bij het strand Duitse auto's naar een parkeerplaats moet begeleiden, zal me nog lang bijblijven.

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *