Van mij valt niks te leren

Van mij valt niks te leren Peter Buwalda schrijver van de veelvuldig bekroonde internationale bestseller Bonita Avenue is columnist van de Volkskrant In Van mij valt niks te leren bundelt hij de oogst van het afgelopen jaar

  • Title: Van mij valt niks te leren
  • Author: Peter Buwalda
  • ISBN: 9789023494669
  • Page: 264
  • Format: Hardcover
  • Peter Buwalda, schrijver van de veelvuldig bekroonde internationale bestseller Bonita Avenue, is columnist van de Volkskrant In Van mij valt niks te leren bundelt hij de oogst van het afgelopen jaar, twee nvijftig eigenzinnige, vaak hilarische columns, aangevuld met een extra lange uitsmijter Volgens mij is Buwalda de nieuwe Carmiggelt Sylvia Witteman op Twitter MePeter Buwalda, schrijver van de veelvuldig bekroonde internationale bestseller Bonita Avenue, is columnist van de Volkskrant In Van mij valt niks te leren bundelt hij de oogst van het afgelopen jaar, twee nvijftig eigenzinnige, vaak hilarische columns, aangevuld met een extra lange uitsmijter Volgens mij is Buwalda de nieuwe Carmiggelt Sylvia Witteman op Twitter Met panache en bravoure drijft Buwalda zijn taal en verbeeldingskracht tot het uiterste Sprankelend leesplezier Humo Wat je noemt geouwehoer waar Gods zegen waarlijk op rust Hans Maarten van den Brink op Twitter

    One thought on “Van mij valt niks te leren”

    1. Beetje teleurstellende (tweede) bundeling columns die Buwalda schreef voor de Volkskrant. Veel misbaar, veel wild heen en weer geschop, veel branie, maar te weinig zeggingskracht. Vorige bundel was frisser, verrassender en minder zelfingenomen.

    2. Bundel columns en één kort verhaal van Peter Buwalda, de schrijver van "Bonita avenue". Qua vorm vaak mooi maar inhoudelijk nogal wisselvallig. Buwalda wil soms té grappig zijn en soms gaat de column ook niet echt ergens over of wil hij nét teveel ineens vertellen.

    3. Ik lees altijd de columns van Buwalda in de Volkskrant. Maar als ik de daaruit verzamelde achter elkaar lees, herinner ik me er bijna niet een. Ik vond ze ook niet zo geestig meer. Het laatste hoofdstuk, uit Hard Gras, was wel weer leuk, vooral ook omdat ik de personen kende: Theo Nijenhuis en Yvonne Gnirrep. Het verhaal ging over de pdoj in Rotterdam, waar ze lesgaven.

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *